Ovo naselje je u velikim delom naseljeno Srbima (prema popisu iz 2002. godine), a u poslednja tri popisa, primećen je porast u broju stanovnika.

U ovom mestu došlo je do značajnih demografskih promena. Formirali su ga 1792. godine Nemci kolonisti, ali ima svedočanstava da su se mnogi nakon toga raselili, tako da popis iz 1802. godine ovde registruje samo 40 porodica. Redovni popisi stanovništva daju više podataka o veličini ove populacije:

-1869.godine  -2.081   stanovnik
-1880.godine  -2.656   stanovnik
-1890.godine  -3.401   stanovnik
-1900.godine  -3.836   stanovnik
-1910.godine  -4.146   stanovnik
-1921.godine  -4.146   stanovnik
-1931.godine  -4.925   stanovnik
-1948.godine  -4.604   stanovnik
-1953.godine  -6.082   stanovnik
-1961.godine  -10.990 stanovnik
-1971.godine  -10.655 stanovnik
-1981.godine  -15.488 stanovnik

    Tokom posmatranog perioda populacija Nove Pazove naglo se uvećavala i u vreme poslednjeg popisa bila je za 7.4 puta veća nego u vreme prvog popisa. Taj porast je bio naročito brz posle drugog svetskog rata, mada nije bio bez zastoja. Prva depopulacija zapaža se u vreme drugog svetskog rata. Međutim to nije klasično smanjenje broja stanovnika već gotovo potpuna smena populacija. Na mesto iseljenog Nemačkog stanovništva, tokom kolonizacije doselio se ukupno 4.132 stanovnik ( 89.7 žitelja ovog mesta iz 1948. godine ). Posle toga je nagli porast ove populacije, koji je bio najizraženiji između 1953. i 1961. godine kada je indeks promene iznosio čak 180.7 poena. Broj stanovnika se tada gotovo udvostručio Posle toga je sledila pojava koju je na osnovu raspoloživih podataka teško objasniti. Naime, između dva naredna popisa broj stanovnika je smanjen i pored izuzetno visokog prirodnog priraštaja. Tada je Nova Pazova bila jedino gradsko naselje u Vojvodini koje je doživelo depopulaciju. Ti podaci ne odražavaju pravo stanje. Privredna depopulacija nastala je kao rezultat metodologije popisivanja stanovništva  unutar katastarskih opština. Kako zapadni deo Pazove pripada katastarskoj opštini Vojka, žitelji ulica u koje je useljavanje bilo znatno, pribrojani su vojčanskoj populaciji. Tačne promene veličina populacija ova dva mesta u tom periodu sada je nemoguće utvrditi. U poslednjoj deceniji broj stanovnika ponovo raste. Sve to učinilo je da je Nova Pazova u opštini mesto sa najdinamičnijim demografskim promenama.

    Raspoloživi podaci vitalne statistike dozvoljavaju detaljniju analizu faktora promena broja stanovnika tokom poslednje dve decenije. Nova Pazova je mesto sa izuzetno visokim prirodnim priraštajem koji je ujedno i najviši u opštini. Tokom sedme decenije ovog veka je rođeno 2.275 dece, dok je umrlo svega 574 stanovnika, što je donelo mestu 1.701 novog stanovnika. Izraženo u relativnim vrednostima, natalitet je bio čak 21.0%, mortalitet samo 5.3%, što je dalo priraštaj od 15.7% ili jedan od najracionalnijih priraštaja u pokrajini. U osmoj deceniji stanje prirodne reprodukcije stanovništva Nove Pazove nije se bitnije promenilo. Tada je rođeno 2.482 deteta, umro je 591 stanovnik. To je povećalo populaciju za 1.884 žitelja. Medjutim migracije su i ovde bile značajniji faktor promene veličine populacije. Izraženo u relativnim brojevima, natalitet je tokom poslednje decenije imao stopu od 19.0%, mortalitet 4.5% a prirodni priraštaj 14.5%. I pored izvesnog smanjivanja stopa nataliteta i prirodnog priraštaja, one su i dalje mnogo više kako od opštinskog tako i od pokrajinskog proseka, a reprodukciju populacije odlikuje izrazita racionalnost.

    Pomenuti metodološki nedostaci popisa stanovništva iz 1971. godine, ne dozvoljavaju tačniju analizu migracionih kretanja. Taj popis je registrovao 2954 useljenika u predhodnoj deceniji, što govori da je imigracija masovna iako tim brojem nisu obuhvaćeni imigranti u zapadni deo naselja. Podaci najnovijeg popisa stanovništva ne prezentiraju podatke o migracijama za naseljena mesta. Prema podacima dobijenim u mestu, one su i dalje veoma žive. Blizina Beograda i široke mogućnosti zapošljavanja u tom gradu privlače imigrante, a blizina Nove Pazove i lakše rešavanje stambenog problema upućuju ovamo deo migranata. Ova doseljavanja olakšana su čvrstim vezama ovog mesta sa tradicionalno iseljeničkim delovima zemlje, uspostavljenom kolonizacijom i kasnijim migracijama. Motivi useljavanja nisu uvek ekonomske prirode. Često se doseljavaju deca radi školovanja ili studija, koja nakon toga napuštaju Pazovu, zatim samci koji su podstanari i često menjaju stan, zaposleni u Beogradu ponekad dobijaju stan u tom gradu i sl., tako da su evidentne i značajne emigracione struje. Nagli porast broja stanovnika ipak govori da je ovo pretežno imigrantsko mesto.

    Godine 1981. u Novoj Pazovi živelo je 7.823 ili 50.5% muškaraca i 7.665. ili 49.5% žena. Brojnije muško stanovništvo je retka pojava i takve anomalije sreću se ponekad u imigrantskim sredinama u koje se vrši selektivno useljavanje. U ovoj opštini takva situacija je jedino još kod Novih i Starih Banovaca. Dok se u Novoj Pazovi, mestu prema kome je ranije krenula imigracija, ovakvo stanje bilo i u vreme predhodnnog popisa, a bilo je čak jače izraženo ( 50.8% muškaraca ), u druga sva mesta javlja se tek sada. Ovako stanje uslovila je činjenica da su muškarci brojniji kod mladog i sredovečnog stanovništva ( sa izuzetkom starosne grupe od 15 do 24 godine starosti ) sve do starosti od 50 godina. Ovo je znak da imigracije u Novu pazovu dovode, pre svega, aktivno stanovništvo. Srednja starost stanovništva je 1981. godine bila 30,01 godina i ova populacija, pored Novo Banovačke, najmlađa u opštini. U odnosu na stanje od pre deset godina srednja starost je porasla za 0.6 godina i pored visokih stopa nataliteta. Uzroke ove pojave svakako treba tražiti u useljavanju stanovništva srednje starosti.

    Ovde živi 6.013 ili 43.2% aktivnog stanovništva što je  neznatno manji udeo od opštinskog proseka, ali je ta grupa činila 29.0%, a zajedno sa Staropazovačkom 60.9% opštinskog kontigenta lica koja privređuju. U odnosu na stanje od pre deset godina, broj aktivnih porastao je za 2.387 a njihov udeo u populaciji za 6.2%. Taj porast je znatno veći od porasta ukupnog broja stanovnika, što svedoči o ekonomskim imgracijama. Ispod prosečne zastupljenost aktivnih u vreme dva poslednja popisa posledica je mlade populacije ovog naselja. Lica sa ličnim primanjima bilo je 1235 ili 8.3%, što je blizu opštinskog proseka. Deset godina ranije ova skupina brojala je 793 lica ili 7.4% populacije što je bilo znatno više od proseka. Izdržavanih je 1981.godine bilo 7.716 ili 51.5% odnosno više od opštinskog proseka, a najvećim delom to su predškolska deca, učenici i studenti ( 62.1% ) što je karakteristično za mlade populacije. U odnosu na stanje od pre 10 godina, broj ovih stanovnika je porastao, ali se njihov udeo u ukupnoj populaciji znatno smanjio.

    Godine 1971., što je izuzetno za ovu opštinu, najveći deo aktivnog stanovništva radio je u industriji ( 1.029 ili 28.4% ), a sledili su zanatstvo ( 533 ili 14.7% ), saobraćaj ( 380 ili 10.5% ) pa tek onda poljoprivreda sa 293 ili 8.1% uposlenih, a pogotovo isti broj lica radio je u građevinarstvu, trgovini i u ugostiteljstvu. Ovakvo stanje izazvali su pre svega blizina Beograda, koja je pružala velike šanse zapošljavanja u nepoljoprivrednim delatnostima, a takođe i mali atar Pazove, koji je u mnogome ograničavao mogućnost bavljenja primarnim zanimanjima. Slično stanje je i u Novim Banovcima. Podaci popisa iz 1981.godine daleko su škrtiji. Na osnovu njih se može zaključiti da su primarna zanimanja još više izgubila pozicije na račun drugih, neagrarnih jer se njima tada bavilo svega 126 lica ili 2.1% aktivnih. U isto vreme broj dnevnih migranata porastao je sa 1.880 na 3.220, a najveći deo radio je u Beogradu. Porastao je i broj radnika na privremenom radu u inostranstvu sa 274 na 388.

    Najveći deo stanovništva ovog mesta čine Srbi i njih je 13.342 ili 86.5% populacije. Sem njih, tu žive manje grupe Crnogoraca, Hrvata, Makedonaca a druge etničke grupe su daleko manje zastupljene. Treba napomenuti da se etnička struktura stanovništva ovog naselja do drugog svetskog rata znatno razlikovala od današnje. I tada je bila monolitna, međutim ogromnu većinu činili su Nemci ( 88.6% populacije 1931.godine). Krajem rata oni se iseljavaju, a osnovne karakteristike današnjeg stanja stvorila su useljavanja u vreme kolonizacije, a nisu ih bitnije izmenila ni najnovija useljavanja.